Powakacyjny Dzień Wspólnoty 2021 — wdzięczność za 50 lat oazy

0
1924

Tegoroczny Powakacyjny Dzień Wspólnoty w Skarżysku-Kamiennej może poszczycić się mianem szczególnego, albowiem to właśnie w roku 2021 mamy zaszczyt obchodzić 50-lecie Ruchu Światło Życie Diecezji Radomskiej.

Dzień rozpoczął się tradycyjnie od zabawy integracyjnej bogatej w taniec i śpiew.

Dotychczasowe PDW były czasem do podzielenia się świadectwami przez młodych oazowiczów. Teraz jednak był czas na odrobinę historii i świadectwa osób będących jednymi z pierwszych uczestników oaz organizowanych w naszej diecezji i nie tylko…

– Pierwsze spotkanie z księdzem Blachnickim odbyło się w Koniakowie na tzw. Wczasach Maryjnych dla kleryków z całej Polski w 1959 roku – opowiadał w swoim świadectwie ks. Kazimierz Mąkosa – W następnym roku 1960 byłem i ja na takich rekolekcjach. Nie były to jeszcze oazy, ale piętnastodniowe rekolekcje, na których codziennie rozważaliśmy tajemnice różańca.

Na podstawie tego pięknego świadectwa młodzi ludzie byli w stanie wyobrazić sobie jaki to był długotrwały proces tworzenia się tak obecnie licznej i rozbudowanej wspólnoty.

– Chcę podziękować Bogu, za to, że na 60-lecie mojego kapłaństwa, doczekałem się tego jubileuszu oazy- kontynuował ks. Kazimierz Mąkosa – Ta praca dla Ruchu Światło Życie pomogła mi rozkochać się w liturgii.

Kolejnym świadectwem podzielił się wieloletni uczestnik, animator oraz moderator oazowy, który oazie zawdzięcza powołanie kapłańskie.

– Pojechałem pierwszy raz na oazę w 1974 roku, wysłał mnie ks. Kazimierz Mąkosa, ksiądz prałat do Krościenka, byłem małych chłopcem, pojechaliśmy razem z rodzicami na oazę rodzin, był to właściwie drugi rok oaz wakacyjnych Domowego Kościoła w całej Polsce – mówił ks. bp Piotr Turzyński – Tam w tej Bańskiej odkrywałem najbardziej wspólnotę i przez długi czas w Bańskiej był drugi stopień, więc to było odkrywanie Księgi Wyjścia, odkrywanie Biblii, która mówi o naszym życiu, która podpowiada, która jest światłem. To Ruch Światło-Życie dał mi do ręki Pismo Święte, żeby je czytać, medytować, rozważać i nosić w sercu.

Świadectwem podzieliła się też oazowiczka, a później moderatorka naszej oazy – s. Małgorzata Seliga oraz małżeństwo z Domowego Kościoła – Monika i Jarosław Kołodziejczykowie, którzy poznali się na młodzieżowej oazie.

Zebrani w kościele młodzi ludzie patrzyli ze zdumieniem na przemawiające osoby. Widać było jak bardzo zżyli się z oazą, że chcą się tym szczerze podzielić i dać przykład, że warto pogłębiać swoją wiedzę, doskonalić swoją duszę i zawierzyć wszystko Panu. Wszystkie wystąpienia były okraszone pokazem zdjęć z oaz organizowanych na przestrzeni tych 50-ciu lat.

Po godzinie świadectw odbyła się godzina odpowiedzialności, w trakcie której kolejne piękne dusze zawierzyły swoją wstrzemięźliwość w Krucjacie Wyzwolenia Człowieka. Następnie rozpoczęto uroczystą Mszę Świętą pod przewodnictwem bp Marka Solarczyka. Ośmiu animatorów przyjęło z rąk księdza biskupa ordynariusza krzyż animatorski. A ci, którzy krzyż przyjęli kilka miesięcy wcześniej, otrzymali błogosławieństwo. Przedstawiono również nowe rejonowe pary Domowego Kościoła, które zostały powołane do posługiwania z radością. Trzeba również wspomnieć o wyjątkowym przekazaniu krzyża misyjnego, który otrzymała animatorka Martyna Sowa. Przez miesiąc będzie prowadziła rekolekcje w Afryce dla ludzi, którzy również pragną tak jak my mieć możliwość poznania Boga.

Następnie przyszedł czas na Agape, czyli wspólnotowe spotkanie przy posiłku.

Kolejnym i ostatnim punktem tego wspaniałego dnia było uwielbienie przy symbolach Światowych Dni Młodzieży, które poprowadziła Diakonia Modlitwy.

an. Kacper Klocek

 

Zdjęcia: an. Katarzyna Nowocień, an. Magdalena Rut, an. Kacper Kozłowski

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wprowadź komentarz!
Podaj swoje imię